Wiado­mo, że ta­ki a ta­ki po­mysł jest nie do zreali­zowa­nia. Ale żyje so­bie ja­kiś nieuk, który o tym nie wie. I on właśnie do­konu­je te­go wynalazku. - Cytaty w Butelce

Wiado­mo, że ta­ki a ta­ki po­mysł jest nie do zreali­zowa­nia. Ale żyje so­bie ja­kiś nieuk, który o tym nie wie. I on właśnie do­konu­je te­go wynalazku.


wiado­mo-że ­ki-a ­ki-po­mysł-jest nie do zreali­zowa­nia-ale żyje-so­bie-ja­kiś-nieuk-który-o tym-nie wie-i on właśnie
albert einsteinwiado­może ta­kia ta­kipo­mysłjest nie do zreali­zowa­niaale żyjeso­bieja­kiśnieukktóryo tymnie wiei on właśniedo­konu­jete­gowynalazkuże ta­ki a ta­kia ta­ki po­mysłpo­mysł jest nie do zreali­zowa­niaale żyje so­bieso­bie ja­kiśja­kiś nieukktóry o tymo tym nie wiei on właśnie do­konu­jedo­konu­je te­gote­go wynalazkuże ta­ki a ta­ki po­mysła ta­ki po­mysł jest nie do zreali­zowa­niaale żyje so­bie ja­kiśso­bie ja­kiś nieukktóry o tym nie wiei on właśnie do­konu­je te­godo­konu­je te­go wynalazku

Wiadomo, że taki a taki pomysł jest nie do zrealizowania. Ale żyje sobie jakiś nieuk, który o tym nie wie. I on właśnie dokonuje tego wynalazku.Gdym so­bie po­myślała, że kiedyś ten starzec, proszący o przyszłość swe­go sy­na, po­wie córce, by do­dawała do mod­litwy za bra­ta mo­je imię, ja­ko ta­jem­niczej przy­jaciółki, całkiem zmieniłam się i dum­na byłam z siebie.Zy­cie jest da­rem, który trze­ba zwrócić, a z je­go po­siada­nia win­na brać się ra­dość. Jest diabel­nie krótkie, to fakt. Trud­no się po­godzić z tym, że ta ziem­ska pro­ces­ja ku os­ta­tecznej ciem­ności jest podróżą od­bytą, kręgiem zam­kniętym, dziełem sztu­ki wyideali­zowa­nym, me­lodii słod­kim ryt­mem, bitwą wygraną...państwo ik­sińscy przep­ro­wadzają się do no­wego mie­szka­nia. w pew­nym mo­men­cie, widząc ro­bot­ników prze­noszących sofę, bab­cia py­ta pa­nią ik­sińską : - a gdzie jest twój mąż ? - on jest ta­ki pil­ny, że już sie­dzi w tej sza­fie i roz­wie­sza wie­sza­ki ! Uczę się czułości. Mądrej czułości, która nie zniewa­la, ale ożywia; czułości, która pogłębia, od­kry­wa, stwarza... Og­romnie trud­no o tym mówić... Przychodzi w życiu ta­ki czas, kiedy wy­ras­ta się ze słów, tak jak wy­ras­ta się ze On wie­dział, cze­go chcę – ja tyl­ko czułam. On z in­te­ligen­cją – ja z ser­cem, on przy­goto­wany do wal­ki – ja go­towa na wszys­tko nie wiedząc nic, on wyk­ształco­ny – ja pros­ta, on og­romny – ja ma­lut­ka, on mis­trz – ja uczen­ni­ca, on oso­bowość – ja je­go cień, on pew­ny swoich rac­ji – ja pew­na tyl­ko jego!