Dom bowiem zaczyna być wtedy, gdy jego ściany zamkną w sobie kawał przestrzeni. Ta zamknięta przestrzeń jest duszą domu.


dom-bowiem-zaczyna-być-wtedy-gdy-jego-ściany-zamkną-w-sobie-kawał-przestrzeni-ta-zamknię-przestrzeń-jest-duszą-domu
olga tokarczukdombowiemzaczynabyćwtedygdyjegościanyzamknąsobiekawałprzestrzenizamkniętaprzestrzeńjestdusządomudom bowiembowiem zaczynazaczyna byćbyć wtedygdy jegojego ścianyściany zamknązamkną ww sobiesobie kawałkawał przestrzenita zamkniętazamknięta przestrzeńprzestrzeń jestjest dusząduszą domudom bowiem zaczynabowiem zaczyna byćzaczyna być wtedygdy jego ścianyjego ściany zamknąściany zamkną wzamkną w sobiew sobie kawałsobie kawał przestrzenita zamknięta przestrzeńzamknięta przestrzeń jestprzestrzeń jest dusząjest duszą domudom bowiem zaczyna byćbowiem zaczyna być wtedygdy jego ściany zamknąjego ściany zamkną wściany zamkną w sobiezamkną w sobie kawałw sobie kawał przestrzenita zamknięta przestrzeń jestzamknięta przestrzeń jest dusząprzestrzeń jest duszą domudom bowiem zaczyna być wtedygdy jego ściany zamkną wjego ściany zamkną w sobieściany zamkną w sobie kawałzamkną w sobie kawał przestrzenita zamknięta przestrzeń jest duszązamknięta przestrzeń jest duszą domu

Człowiek zaczyna być człowiekiem wtedy, gdy przestaje jęczeć i przeklinać aby zacząć szukać prawdy, która rządzi jego życiem.Szczęście człowieka na ziemi zaczyna się wtedy, gdy zapominając o sobie zacznie żyć dla bliźnich.Szczęście człowieka na ziemi zaczyna się dlań wtedy, gdy zapominając o sobie zacznie żyć dla bliźnich.Szczęście człowieka na ziemi zaczyna się dlań wtedy, gdy zapominając o sobie, zacznie żyć dla innych.Wtedy kochasz lub czcisz kogoś, kiedy czujesz, że mógłbyś być jego sługą; wtedy gardzisz lub nienawidzisz kogoś, kiedy chciałbyś być jego panem.Mąż jest zawsze panem domu, a osobliwie wtedy, kiedy żony w domu nic ma.