A tu mamy wielką scenę, dwadzieścia kroków wszerz i wzdłuż.


a-mamy-wielką-scenę-dwadzieścia-kroków-wszerz-i-wzdłuż
stanisław wyspiańskimamywielkąscenędwadzieściakrokówwszerzwzdłużtu mamymamy wielkąwielką scenędwadzieścia krokówkroków wszerzwszerz ii wzdłuża tu mamytu mamy wielkąmamy wielką scenędwadzieścia kroków wszerzkroków wszerz iwszerz i wzdłuża tu mamy wielkątu mamy wielką scenędwadzieścia kroków wszerz ikroków wszerz i wzdłuża tu mamy wielką scenędwadzieścia kroków wszerz i wzdłuż

nie szu­kałam ciebie na siłę a jed­nak było pi­sane że przyjdziesz choć uciekając przed sercem przeszłam wzdłuż i wszerz samą siebie w przypływie nie­chcianych uczuć za­nurza­my się co­raz głębiej choć wiemy że jeszcze nie raz przyj­dzie nam zno­wu utonąć z gwiazdami w tej sa­mej rzece Scenę polityczną powinno się remontować między premierami.– Tak, ja nie mam nic, ty nie masz nic, on nie ma nic – zaśmiał się głośno. – To razem właśnie mamy tyle, w sam raz tyle, żeby założyć wielką fabrykę...Gdy­by mężczyźni o tym wie­dzieli, co myślą ko­biety, by­liby dwadzieścia ra­zy natrętniej­szy­mi; gdy­by zaś ko­biety o tym wie­działy, co mężczyźni myślą, byłyby dwadzieścia ra­zy większy­mi kokietkami.Mamy obowiązek udzielić proszącemu wszystkiego poza tym, czego mamy obowiązek odmówić.Gdyby mężczyźni o tym wiedzieli, co myślą kobiety, byliby dwadzieścia razy natrętniejszymi; gdyby zaś kobiety o tym wiedziały, co mężczyźni myślą, byłyby dwadzieścia razy większymi kokietkami.